Blijkbaar wordt vaak naar de constructie van de schoorsteen met wifi gekeken. Hieronder volgen wat basistechnieken.
De foto's staan op http://www.vanderworp.org/WiebeSchoorsteen
- Dit artikel beschrijft de restauratie, of eigenlijk complete vervanging, van een ventilatieschoorsteen van een stelpboerderij. Vanwege de hoogte en moeilijke toegankelijkheid is gekozen voor onderhoudsarme materialen: kunststoffen (HPL en harsen), RVS en aluminium. HPL staat voor High Pressure Laminate en is in de volksmond beter bekend onder merknamen als Duropal, Trespa, enz.. De harsen zijn in het bijzonder polyester, verstrekt met glasvezel.
Een vraag die veel gesteld wordt is waarom de schoorsteen niet van baksteen is net als de schoorsteen aan de voorkant? Het antwoord is dat in tegenstelling tot de verwachting die schoorsteen nooit van baksteen is geweest maar van hout. De gebruikte materialen zijn een uitstekende vervanging voor hout door een extreme duurzaamheid in combinatie met een onderhoudsarm karakter.
- De kroon is van versterkt kunshars
- De kap is van verlijmde HPL-platen
- De kap staat op aluminium poten
- De schoorsteen daaronder is eveneens van verlijmde HPL-platen
Zie de afbeelding. Op de kap staat ook een Uda-Yagi-antenne van 18dBi die een draadloze verbinding over 2.5km moet overbruggen.
De kroon
Er zijn drie manieren overwogen om de kroon te maken:
- Dubbele aluminium gewalste buizen met kopeinden van HPL
- Compleet van HPL en bewerkt met frezen
- Vezelversterkte kunstharsen middels mallen
Er is gekozen voor de laatste oplossing vanwege de grotere vrijheid van vormgeving en het relatieve gemak van reproductie.
Status: informatieaanvraag bij http://www.polyservice.nl
De kap
- Verbindingen met polyurethaanlijm (Sikaflex 552 plus activator). Door een flexibele en sterke lijm te gebruiken worden de krachten goed verdeeld over de lijmnaden. De constructie is daardoor niet zo stijf maar wel uitermate sterk na het uitharden van de lijm. Na een dag is er wat sterkte, genoeg om delen op te pakken, maar de uitharding kan heel lang duren. Omdat uitharding onder invloed van vocht is moet lang gewacht worden met het aanbrengen van een kunststofprimer en de eindlak.
- Om een minimale lijmdikte te kunnen garanderen worden afstandhoudertjes (zie hierna) gelijmd met cyanoacrylaatlijm (secondenlijm, Bison Industrie).
HPL delen, HPL is High Pressure Laminate, een laminaat van kraftpapierlagen gedrenkt in fenolhars met aan beide zijden een hardkunststoflaag voor het optische effect. HPL laat zich niet goed bewerken, zagen gaat prima met een universeel blad met veel hardmetalen tanden en een kleine snijhoek. Pas op met zagen, het blad zo min mogelijk in het materiaal steken, zodanig dat de zijkanten van de tanden contact houden met het materiaal. Een gewoon zaagblad is en heel slecht idee want door de snijhoek "hapt" de zaag en kan het materiaal totaal onverwachts versplinteren en met grote snelheid alle kanten uitschieten (ik ben inmiddels een bloederige ervaring rijker). Draag minimaal een bril en stofmasker en pas extra op voor de vingers.
- Kleine delen HPL 12mm dik (niet voor sterkte maar voor stabiliteit tijden plaatsing). Leverancier: bouwmarkt Keuning in Wiuwert. Daar zijn restpartijen voor zeer billijke prijzen te koop (~10 Euro per m2).
Grote delen 6mm HPL via http://www.firmamunniksma.nl. Uiterst concurrerend, ~Eur 28 per m2. Het gewicht van 6mm HPL met een soortelijke massa van 1.5 kg/dm3 komt overeen met 10mm hout. Je kunt dus door slim te construeren een vrij lichte constructie maken.
Afstandhouders: twee lagen postelastieken met sec.-lijm geplakt en daarna geknipt. Afstand: 2mm dik.
Afstandhoudertjes met pincet plakken op delen
Veel afstandhoudertjes, zorg dat ze in de lijm blijven want na een paar jaar is het rubber onder invloed van vocht veranderd in een soort snot. 
Delen tijdens samenstelling. Gebruik liever wat teveel dan te weinig lijm, wegvegen is beter dan losnemen en opnieuw lijmen.